Am 16. April 2004 um 22:53 Uhr besch Du uf
d'Wält cho. Am andere Tag häsch Du müesse nach Aarau verleit werde wil Du sehr
Mühe mit dinere Lunge gha häsch. Mol häds gheisse Du sägsch stabil und mer
händ weder Hoffnig gha. Am Mändig wos der so schlecht gange esch händ mer di
lo Nottaufe. Am Zyschtig wo i gseh wie fesch Du förs Läbe kämpfsch hani
schweren Härzens zu der geseit, egal wie Du dech entscheide duesch, i wörds
akzeptiere, wel i di so fesch lieb ha. Am Mittwoch häd mer dänn de Arzt gseit,
dass es för di kei Rettig me geht ond entweder wartet mer bis Du sterbsch aber
dänn chas si das i dänn ned do wär oder mer schaltet Grät ab ond Du chöntisch
i mini Arme sterbe. I dem Moment hät i am liebschte nume schreie wele. Mer
händ eus dänn förs abstelle entschede ond somet besch Du churz vor de halbe
zwoine am Nomitag i mine Arme gstorbe. Du häsch wäg de vele Medikament ganz
fesch gschlofe und kei Schmerze me gha. Dis Härz häd eifach ufgehört schlo. Im
Normalfall chond mer erschti Mol sis Baby am Tag vo de Geburt uf de Arm über.
Be eus, da es en Notkeiserschnitt gsi esch hani di ersch i d'Arme übercho ond
dänn besch Du es Ängeli worde. I werd di 6 Täg met der nie vergässe wel Du
besch e rechtige Kämpferi gsi. Du gesch mer zur Zyt so vel Chraft. Carys Du
wersch emer im Härze vo dim Mami ond dim Papi si. Mer liebed Dich so fesch.
För's Grossi vom Carys
Damals wo i de erschti Itrag gschrebe ha, ha i
ned met Absecht ned über
dies Grossi gschrebe. Mini Auge send halt zo dem
Zypunkt no zue gsi. Jez
wänn i zrugg dänke, esch ned din Papi däh gsi wo
emer för mi do gsi esch,
sondern mis Mammi, dis Grossi, wo vom erschte
Augebleck a am Wachse vo der
teilgnoh hät. Si hät sich met mer so riesig
gfreut, wo sie ghört hät, dass
sie Grossi werd. Sie hät au vo Afang zo mer gseit,
dass du es Maitli besch,
obwohl mer erscht sehr spot uf em Ultraschall
gseh hät, das wörkli es
chlises Lusmaitli wersch. Woni dänn am 21. März
2004 met Blutige is Spital
Bade cho be, esch si sofort i Spital cho und hät
mer zuegredt, dass alles
guet cho werd. Da mis Mammi, dis Grossi, uf em
Wochebett im Spital Bade
schaffet hani sie natürli fascht jede Tag gseh.
Wänn sie gschaffed hät esch
sie emmer echli früehner cho und hät mi, wänns
mer ned so guet gange esch
emmer weder ufbaut. Du häsch au jedes Mol freud
gha und sobald du ehri
Stemm ghört häsch, häsch i mim Buch gstramplet
bis sie ehri Hand druf gleit
hät und dänn besch weder zfriede gsi. Am 16.
April 2004 hät dies Grossi zom
Glöck Spotdienscht gha. Wo i dänn so fescht
blüetet ha be i jo sofort vo
ehre i Gebährsaal brocht worde. I ha so grossi
Angsch gha um di ond au vor
de Vollnarkose. Sie esch di ganzi Zyt be mer
blebe ond hät mer emmer weder
versecherert, dass alles för mi ond för di gmacht
werd ond dass alles guet
cho werd. Während em Kaisserschnitt esch sie au
debi gsih und sie hät di
zom erschte Mol brüelle ghört und di gseh met
dini vele schwarze Hörli. Si
esch so es stolzes Grossi gsi. Au a dem Obig esch
Angscht vo dim Grossi
sehr gross gsi, wil i nüm ha wele us de Narkose
erwache. Si esch
abwechselnd be der gsi ond dänn weder be mer.
Woni dänn ändli verwached be
esch sie so glücklich gsi, wel si ehri Tochter
ond ehri Enkelin gha hät. Wo
du dänn nach Aarau verleit worde besch, esch sie
au emmer för mi do gsi. I
vergess dim Grossi nie, dass sie met mer am 21.
April 2004 vo der Abschied
gno hät. Au sie hät mer a dem Tag vel Chraft ghä,
damet i die Stärchi gha
ha, vo der Absched znäh. Es esch e so e trurige
Tag gsi aber trotzdem esch
das Abschiedsritual au schön gsi. I ha di zum
sterbe i mini Arme übercho
und du besch friedlich igschlofe. I be so
glöcklich, dass i a dem Tag be
der gsi be. Di i mini Arme zha, die Stunde werde
i niemeh vergässe ond dis
Grossi au ned. A dinere Beerdigung am 29. April
2004 hät dis Grossi es
Gedecht för di vorglässe. Wo sie das Gedecht
vorglässe hät, hät mer rechtig
gspührt, wie lieb das dis Grossi di hät ond wie
sehr au sie di vermesse
tuet. I wott mim Mammi, dim Grossi, uf dem Wäg
eifach nomol Danke säge, för
da was sie för mi ond för di gmacht hät. Wänn sie
ned emmer för mi do gsih
wär, hät i nach dim Tod mehrs Läbe gno, wil i
eifach kei Senn meh gseh ha.
Mini tüfi Verbendig zu dim Grossi esch no dur das
trurige Erlebnis no vel
tüfer worde. Es geht kei Wort wie dankbar i be so
es liebs Mammi zha. Si
bedütet mer alles. Jez besch du Carys im
Stärnechinderrich ond besch secher
au riesig stolz e so es liebs Grossi zha. Dis
Grossi und i werded di emmer
ganz tüf i eusem Härze ha. Du besch eusi chli "Stellina",
euse chli
Schutzängel, wo emmer be eus si werd. Mer händ di
so fescht lieb und da för
emmer.
Vo dim Mammi gschrebe för dis Grossi
